de laatste avond.

Mijn voornemen om elke avond een stukje te schrijven is op niets uitgelopen. Maar het waren 7 geweldige dagen. De parade op vrijdag was geweldig. De 4 dagen kidsfestival waren super. En vandaag op de laatste dag hebben we een tour gemaakt. We zijn, voordat we naar een instelling gingen, eerst naar het olympisch hotel geweest waar de sporters in 1984 verbleven. Tijdens de oorlog werd dit hotel platgebrand met z'n 200 mensen erin. Bizar! Daarna hebben we de skischansen bezocht. Onderweg kwamen we langs de route rode gevaren bordjes tegen. Dit betekent dat er in fiets buurt nog mijnen liggen. Uitkijken dus. Bij de instelling hebben we lekker gespeeld. Een aantal bewoners heeft ook nog mee getrommeld. Een aantal van ons zijn ook het tehuis binnen gegaan, maar ik heb daarvan afgezien. Het schijnt dat daar kinderen in bizarre omstandigheden leven. Ik als emotioneel type hoef dat niet te zien. Nu zitten we met zijn allen in de lobby van het hotel. Elke avond is het het een feestje hier. Liedjes zingen, liedjes raden. Erg gezellig. De mensen hier zullen misschien wel blij zijn dat we weggaan, maar we hebben wel een indruk achtergelaten. We hebben hier laten zien dat we een hechte groep zijn, die ook leuk met de andere vrijwilligers omgaan. Zojuist hebben we de andere groep uitgezwaaid. Na een uur buiten te hebben gestaan, zijn ze vertrokken. Zij hebben een lange busreis voor de boeg, want zij vliegen vanaf Zagreb. Wij vliegen gelukkig vanaf hier en hoeven niet zolang in die bus. Nu nog wat drinken en dan morgen weer lekker naar huis. Lekker naar man en kinderen, die ik toch wel erg gemist heb. Tot in Nederland.