Na een lange eerste dag zitten we nu in de lounge van het hotel nog even lekker na te kletsen over de erste dag. Hij begon al vroeg. om een uur of half 6 stonden de meesten al te trappelen op het station. Mijn kinderen wilden alledrie mee, dus vroeg op! Na veel passen en meten met de koffers konden we eindelijk vertrekken. Dit ging natuurlijk niet zonder de nodige tranen. Een aantal hadden het er flink moeilijk mee, waaronder ikzelf. Niets is erger dan zelf moeite te hebben met je tranen en dan een flink huilend kind achter te laten. De bus reis was nogal heftig. Met een chauffeur die zijn ogen niet echt goed open kon houden, zaten we niet lekker in de bus. Met als gevolg dat we binnen het uur al bij een tankstation zijn gestopt om koffie te drinken en de chauffeur even hartig toe te spreken Daarna ging het beter. Ook de vliegreis is redelijk verlopen. Na heel hard knijpen in de hand van mijn buurvrouw (Angelique H bedankt daarvoor!)hingen we goed in de lucht. Om een uur of 1
landden we in Sarajevo, waar de donker wolken boven de stad higen.
Effe een paar uurtjes voor onszelf. Om een uur of 4 zijn we allemaal wat gaan drinken. Nog wat inkopen gedaan voor op de kamer en daarna nog lekker 20 baantjes gezwomen. Heerlijk. Bij het buffet ook de andere vrijwilligers gezien, die na een lange busreis ook waren aangekomen. Na lekker met het thuisfront gebeld te hebben(au, dat zal me een rekening worden), zitten we nu lekker in de lobby. Maar aan alles komt een einde. Zo ook de eerste dag. Lekker mijn bedje opzoeken en dan morgen: de parade en een eindshow.
Tot later.Liefs Luciënne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten