Het verhaal van Luciënne is heel herkenbaar. Ik heb ontzettend veel zin in Bosnië. Het komt nu snel dichterbij. Maar hoe graag ik ook naar Bosnië ga, het missen van mijn kinderen zal af en toe best pittig zijn, als we daar zijn. Ik ben nog nooit zo lang zonder ze weg geweest.
Maar voor de mensen met kleinere kinderen net als ik, heb ik een leuke tip. Zelf ben ik bezig voor alledrie een aftelslinger te maken. Voor elke dag dat ik weg ben, hangt er een pakje met een datum aan. In sommige pakjes zit iets lekkers, in andere pakjes een klein cadeautje en bij sommige pakjes ook een klein briefje voor ze. Elke ochtend mogen ze een pakje open maken. Zo ben ik toch een beetje extra bij ze en het heeft ook iets gezelligs! Daarnaast kunnen ze zo een beetje overzien hoeveel nachtjes ik nog weg ben en wanneer ik weer terug kom. En vooruit: ik maak er voor Dionne ook één (ha,ha,ha). Ik heb er nu al veel voorpret van! Het missen blijft natuurlijk. En ach, da's maar goed ook, toch?
Corinne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten