The day after...

We zijn weer thuis. Het is heel raar, alles gaat weer in zijn "gewone" ritme. Op tijd opstaan, toch maar gaan werken, want ik heb echt geen dagen meer. Voor sommigen zelfs nog een avond4daagse lopen of zoals ik, langs de kant van die zelfde avond4daagse mijn trommelmaatje en haar kinderen binnenhalen! Nou ja "gewone" ritme, maar dan wel met een ervaring rijker! En wat voor ervaring. AL die smoeltjes langs de kant van de parade, de blije gezichtjes tijdens de workshop. De volle zalen tijdens de eindshows. Het dansen en spelen bij de instelling. De indrukwekkende beelden in het tunnelmuseum. De kraters in de flatgebouwen. Het afgebrande olympisch hotel. Dat zijn beelden die je niet snel vergeet. Maar wat ik ook nooit zal vergeten is de band die wij als groep hebben opgebouwd. Elke dag samen, elke avond samen, samen lachen, samen huilen, samen uit, samen thuis. Je zou zeggen dat daar op den duur wrevel van komt. Of irritatie. Maar nee, ik heb er in ieder geval niets van gemerkt. Maar ja, nou zat de helft van de tijd mijn oren en neus dicht en mijn oogjes werden ook steeds kleiner van verkoudheid, dus misschien is het langs me heen gegaan. Maar nee, even zonder gekheid: ik denk echt dat we het goed gedaan hebben. Ik ben dan ook heel erg TROTS!
Trots op:
- ons, omdat we zo lekker met elkaar omgingen.
- ons, omdat we iets goeds hebben neer gezet.
- ons, omdat we zo'n plezier uitstraalden.
- Angelique H (heen) en Bethley (terug), omdat ze geen kik gaven toen ik tijdens het
opstijgen heel hard in hun handen kneep.
- Wendy en Patricia, omdat ze mijn gesnurk heel de week hebben getolereerd!
- Pleun, omdat ze maar 1 keer gehuild heeft deze week.
- Toine, omdat hij maar 1.5 keer pizza heeft gegeten ipv 7 keer!
- Peter, omdat hij de lekkere soep en broodjes had klaar gemaakt.
- David, omdat hij de site zo ongelooflijk up-to-date hield.
- Café de Kok voor hun warme welkomst borden.
- alle thuisblijvers die ons steunden in onze tocht naar Bosnië. Ook tijdens de
voorbereidingen.

LOODSERS: bedankt voor de gezellige week die jullie mij gegeven hebben. Ik kan niet wachten tot de dvd klaar is. Ookal heb ik zelf zo'n 800 foto's gemaakt, ik struin echt internet af naar nog meer beeld materiaal. Dat is bijna verslavend.

Tot snel, Liefs Luciënne

de laatste avond.

Mijn voornemen om elke avond een stukje te schrijven is op niets uitgelopen. Maar het waren 7 geweldige dagen. De parade op vrijdag was geweldig. De 4 dagen kidsfestival waren super. En vandaag op de laatste dag hebben we een tour gemaakt. We zijn, voordat we naar een instelling gingen, eerst naar het olympisch hotel geweest waar de sporters in 1984 verbleven. Tijdens de oorlog werd dit hotel platgebrand met z'n 200 mensen erin. Bizar! Daarna hebben we de skischansen bezocht. Onderweg kwamen we langs de route rode gevaren bordjes tegen. Dit betekent dat er in fiets buurt nog mijnen liggen. Uitkijken dus. Bij de instelling hebben we lekker gespeeld. Een aantal bewoners heeft ook nog mee getrommeld. Een aantal van ons zijn ook het tehuis binnen gegaan, maar ik heb daarvan afgezien. Het schijnt dat daar kinderen in bizarre omstandigheden leven. Ik als emotioneel type hoef dat niet te zien. Nu zitten we met zijn allen in de lobby van het hotel. Elke avond is het het een feestje hier. Liedjes zingen, liedjes raden. Erg gezellig. De mensen hier zullen misschien wel blij zijn dat we weggaan, maar we hebben wel een indruk achtergelaten. We hebben hier laten zien dat we een hechte groep zijn, die ook leuk met de andere vrijwilligers omgaan. Zojuist hebben we de andere groep uitgezwaaid. Na een uur buiten te hebben gestaan, zijn ze vertrokken. Zij hebben een lange busreis voor de boeg, want zij vliegen vanaf Zagreb. Wij vliegen gelukkig vanaf hier en hoeven niet zolang in die bus. Nu nog wat drinken en dan morgen weer lekker naar huis. Lekker naar man en kinderen, die ik toch wel erg gemist heb. Tot in Nederland.

de eerste dag

Na een lange eerste dag zitten we nu in de lounge van het hotel nog even lekker na te kletsen over de erste dag. Hij begon al vroeg. om een uur of half 6 stonden de meesten al te trappelen op het station. Mijn kinderen wilden alledrie mee, dus vroeg op! Na veel passen en meten met de koffers konden we eindelijk vertrekken. Dit ging natuurlijk niet zonder de nodige tranen. Een aantal hadden het er flink moeilijk mee, waaronder ikzelf. Niets is erger dan zelf moeite te hebben met je tranen en dan een flink huilend kind achter te laten. De bus reis was nogal heftig. Met een chauffeur die zijn ogen niet echt goed open kon houden, zaten we niet lekker in de bus. Met als gevolg dat we binnen het uur al bij een tankstation zijn gestopt om koffie te drinken en de chauffeur even hartig toe te spreken Daarna ging het beter. Ook de vliegreis is redelijk verlopen. Na heel hard knijpen in de hand van mijn buurvrouw (Angelique H bedankt daarvoor!)hingen we goed in de lucht. Om een uur of 1
landden we in Sarajevo, waar de donker wolken boven de stad higen.
Effe een paar uurtjes voor onszelf. Om een uur of 4 zijn we allemaal wat gaan drinken. Nog wat inkopen gedaan voor op de kamer en daarna nog lekker 20 baantjes gezwomen. Heerlijk. Bij het buffet ook de andere vrijwilligers gezien, die na een lange busreis ook waren aangekomen. Na lekker met het thuisfront gebeld te hebben(au, dat zal me een rekening worden), zitten we nu lekker in de lobby. Maar aan alles komt een einde. Zo ook de eerste dag. Lekker mijn bedje opzoeken en dan morgen: de parade en een eindshow.
Tot later.Liefs Luciënne

Het aftellen is begonnen!

Nog 3 nachtjes, of zoals sommigen onder ons, nog 2.5 nacht, en dan vertrekken we eindelijk. De koffer is van zolder gehaald. Er zit zelfs al wat in: de LOOdS shirtjes, alle witte broeken die ik heb en shampoo. Ben al op de helft. Heb nog even ervoor gezorgd dat Toine ook kan inloggen voor de achterblijvers. En dat is ook gelukt. Opvang is geregeld, hoewel het nog even spannend werd voor Pleun, omdat de moeder van het vriendinnetje waar ze naartoe zou gaan, plotseling toch moest werken en Pleun niet mee kon. Maar ook dat is alweer opgelost: ze gaat met een ander vriendinnetje mee en kan nu zelfs naar de volleybal training. Dinsdagavond nog maar even boodschappen doen. Eten inslaan voor mezelf om mee te nemen, maar ook voor de achterblijvers. Puck denkt namelijk dat ze 7 dagen pizza gaat eten! Whahaha! Toine heeft ooit een keer voor de gein die opmerking gemaakt en zoals de meeste kinderen van 5: die vergeten nooit iets! Behalve hun spullen opruimen etc...Deze week moeten ze elke avond heel vroeg naar bed, want ze willen heel graag mee naar het station: mamma wegbrengen! Of ik dat nou zo leuk vind? Tuurlijk, maar het wordt er niet makkelijker op! Ach, dan jank ik de boel maar bij elkaar. Ik zal de enige wel niet zijn. Ik zal morgen ook zakdoekjes kopen...Toch maar even een lijstje maken met wat ik nog moet kopen! Nou iedereen succes met inpakken, laatste dingen kopen, slapen etc. en tot donderdag!

Aftelslinger voor de thuisblijvertjes

Het verhaal van Luciënne is heel herkenbaar. Ik heb ontzettend veel zin in Bosnië. Het komt nu snel dichterbij. Maar hoe graag ik ook naar Bosnië ga, het missen van mijn kinderen zal af en toe best pittig zijn, als we daar zijn. Ik ben nog nooit zo lang zonder ze weg geweest.

Maar voor de mensen met kleinere kinderen net als ik, heb ik een leuke tip. Zelf ben ik bezig voor alledrie een aftelslinger te maken. Voor elke dag dat ik weg ben, hangt er een pakje met een datum aan. In sommige pakjes zit iets lekkers, in andere pakjes een klein cadeautje en bij sommige pakjes ook een klein briefje voor ze. Elke ochtend mogen ze een pakje open maken. Zo ben ik toch een beetje extra bij ze en het heeft ook iets gezelligs! Daarnaast kunnen ze zo een beetje overzien hoeveel nachtjes ik nog weg ben en wanneer ik weer terug kom. En vooruit: ik maak er voor Dionne ook één (ha,ha,ha). Ik heb er nu al veel voorpret van! Het missen blijft natuurlijk. En ach, da's maar goed ook, toch?

Corinne

Toch wel moeilijk...

Nog zo'n 23 dagen te gaan en dan begint het toch wel te kriebelen. De reis naar Bosnië komt eraan en thuis moet ik nog wel het één en ander regelen. Wie brengt de kinderen naar school, kan Toine vrij krijgen, waar gaan ze na schooltijd naartoe, komen ze me ophalen, zijn dingen die toch wel door mijn hoofd spelen. Gisteravond had ik een huilende dochter in haar bed. Na even doorvragen zegt ze dat ze helemaal niet wil dat ik een week wegga. Slik... dan gaat er wat door je heen. Je probeert zo goed en zo kwaad haar te troosten maar ondertussen zie ik er toch ook wel tegenop om een week weg te zijn. Zeker als ik dan aan haar denk...Je doet het voor de kinderen daar, maar je hebt zelf ook kinderen die je gaan missen en die ik ga missen. We krijgen binnenkort een trampoline van de buren. De meiden weten het nog niet, maar ik denk dat ik maar zorg dat hij er vóór Bosnië is, dan hebben ze lekker afleiding en kunnen ze lekker springen.
Nu eerst nog een paar weken werken, een meimarkt weekend voor de boeg en dan mijn koffer maar eens opzoeken en vullen.
Het wordt een spannende tijd, maar ik weet zeker dat het een leuke tijd gaat worden en ik heb er toch wel zin in...

Bosnië workshops getest!

Workshops geven...
Dat is het hoofddeel van wat we met LOOdS in Bosnië op het Kidsfestival gaan doen.
Het klinkt allemaal hartstikke leuk, workshops geven, maar hoe doe je dat eigenlijk? Geen idee... Nou ja, ik had er wel ideeën over, maar ik kon me geen voorstelling maken hoe dat nu in de praktijk zou uitpakken! Wat kun je kinderen in een 10-15 minuten durende workshop eigenlijk laten doen? Daar kom je maar op één manier achter, gewoon gaan uittesten! En wat was dat GAAAFF!!!!!


Donderdag, 19.50 aankomst bij De Kok. Ik vond het hartstikke spannend. Er waren allemaal kinderen, een stuk of 20, met ouders die ons wilden helpen. Dus trommels gepakt, korte uitleg gegeven over waarom we de test gingen doen en beginnen met spelen...
Ik had het idee in mijn hoofd dat ik de verschillende secties één voor een aan het werk kon zetten met een makkelijk basisritme en dat dit bij elkaar ging leiden tot een groep die samen speelt. Dat pakte iets anders uit!
Alle kinderen waren zo super gefocust op hun eigen trommel, dat ze hun buurman of vrouw helemaal niet hoorden of zagen. Dus iedereen speelde in een andere maat en het was onmogelijk om dat bij elkaar te brengen tot één spelende groep! De oplossing was snel gevonden. Een aantal LOOdS bandleden gingen tussen de kinderen staan of zitten en sloegen de partij mee op de trommels. Dat was de doorbraak! Na ongeveer 10 minuten stoeien waren alle kinderen aan het spelen en zat het ook nog in dezelfde maat! Geweldig! Allemaal lachende gezichten! Sommige waren erg geconcentreerd aan het spelen, met zo'n frons op het voorhoofd, anderen sloegen gewoon en waren hartstikke blij! Na een aantal keren rouleren bleek dit de succesformule die we ook in Bosnië gaan toepassen. 
Natuurlijk mocht iedereen ook meerdere malen lekker los en zoveel herrie maken als ze konden. Het feest was pas echt compleet toen we vroegen om, naast het zo hard en snel mogelijk op de trommel slaat, er ook nog zo hard mogelijk bij te gillen!


Ik hoop dat iedereen die avond nog heeft kunnen slapen van al die adrenaline... 
Ik heb er geweldig van genoten, vond het super om te doen en ben echt heel blij dat we dit hebben kunnen proberen! Alle kinderen (en ouders) hartstikke bedankt voor jullie hulp!

Truck Tour

Afgelopen woensdagavond samen met Harmanna gesproken met Frans van Gijzel en Jos van Helvoirt, respectievelijk voorzitter en secretaris van de Truck Tour Tilburg. Wat een mooi evenement om te spelen en wat een prettige meedenkende mensen! Er komt naast het opvrolijken van de pauzeplaats van de Truck Tour 2011 ook ruim voldoende mogelijkheid om onze missie naar Bosnië onder de aandacht te brengen. Binnenkort volgt meer, enkele zaken zijn al in werking gezet.

Voor die tijd hebben we nog enkele andere evenementen waar LOOdS35 zich van zijn beste kant zal laten zien, om te beginnen vanmiddag bij de Pin en Win actie in Goirle. Ik kan er helaas niet bij zijn, ik wens jullie toch een fantastische middag. Het zal niet de eerste keer zijn dat we de zon laten doorbreken!

tot gauw en knallen vanmiddag!
William

Repetities bij Café de Kok

Sinds een paar maanden repeteren we met LOOdS35 bij Café de Kok. En ik moet zeggen het bevalt mij wel!

Binnenkomen waar een bakkie koffie of thee klaarstaat (waarvoor ze zelfs extra servies hebben moeten aanschaffen). Daarna lekker repeteren boven met de airco aan. Maar vooral het borrelen na de repetitie is erg gezellig!

Nu we op weg naar Bosnië zijn ontstaan bij de Kok ook de mooiste ideeën. Spelen bij het Q-Music ijsblok, speciale LOOdS35 goes Bosnia pennen, een heuse “weg naar Bosnië” en nog veel meer. Ook het personeel van de Kok, Irene, Peppie & Stridje, denken daarin met ons mee. We hebben posters in de kroeg hangen, foto’s van onszelf komen op de tv’s voorbij en we hebben een spaarpot achter de bar staan waarin cafébezoekers hun "klein"geld in kunnen achterlaten.

Kom daarom op donderdagavond, tijdens onze repetitie, of op een andere avond eens gezellig binnenwandelen en een drankje doen bij Café de Kok!

Natuurlijk mag er dan ook een bijdrage in de spaarpot worden achtergelaten…….

Groet,
Nicole

Bosnië here we come!

Zo, ik kan ook bloggen (bedankt Mariël ;-)). Eens kijken hoe lang ik de discipline kan opbrengen (ken mezelf). Van de andere kant: als ik zie wat onze "wereldreis" teweeg brengt, verbaast niks mij meer. Ik merk aan collega's en vrienden, die zelf niks met muziek hebben, dat ze enthousiast worden door ons verhaal en zelfs meedenken en initiatieven ontplooien om sponsoring of bekendheid te krijgen. Super toch!?
Ik twijfel er dan ook geen moment aan dat wij met onze enthousiaste groep onze sponsordoelstellingen gaan halen en dat we een onvergetelijke week gaan beleven in Sarajevo. Wat een energie komt er los uit onze groep en wat ben ik er trots op.

Vanuit de hoek van familie en vrienden staat de teller inmiddels op € 225,-, ook da's een lekker gevoel moet ik zeggen.

groetjes en tot donderdag,

William

PS
heb met 1 van onze ontwerpers op de zaak een concept voor een reclamezuil van golfkarton van zo'n 2 meter hoog gemaakt (op papier). Dit ligt nu voor aan de PR van LOOdS (Peggy & Miranda), de bedoeling is dat we bij Tilburg On Ice voor de eerste keer hiervan gebruik zullen maken. Deze collega van mij gaat dit geheel belangeloos tussen de normale werkzaamheden door regelen. Gaaf hè? (is een hoop werk kan ik je vertellen) Wordt vervolgd!

Heey, zelfs ik sla aan het bloggen. hihi.
Nou voor bosnie zijn we allemaal druk bezig, ik als pennengek ben erg blij dat er LOOdS35 pennen zijn besteld. Deze kunnen verkocht worden om zo op een ludieke manier de bosniepot nog wat te spekken. Hopelijk zijn ze er snel.

En voor iedereen die het interreseert, ik ben druk bezig om LOOdS 35 drank en stokzakken te maken. zo snel ze klaar zijn neem ik ze mee.
greetz en tot blogs, CHIC

Dealmaking voor Bosnië

Begin januari zijn wij (Harmanna en Corinne) van start gegaan met het binnenhalen van optredens voor 2011. We zijn dit jaar extra bevlogen, want alles wat we binnenhalen is weer een streepje dichterbij het einddoel: het Kidsfestival in Bosnië. Sindsdien is de trein gaan rijden en wat een flow waarin we terecht komen zeg! We boeken het ene na het andere optreden en iedereen die we spreken wil ons helpen en is enthousiast. Wat krijg je hier een energie van zeg! Wat een lol hebben we hiervan! Geweldig ook om te merken dat alle bandleden van LOOdS35 zo hun best doen om ook werkelijk bij al die geboekte optredens erbij te kunnen zijn, zodat we de bezetting rond krijgen.
Ook mooi om al die andere initiatieven te zien van bandleden die weer andere taken op zich genomen hebben en/of weer een sponsorbedrag hebben binnengehaald. Er wordt veel werk verzet. Ik zou het leuk vinden om ook van hen te lezen hoe ze alles beleven, wat ze doen en hoe dat gaat. Dus LOOdS-ers laat je 'horen' op deze blogspot. Ik ben benieuwd!!! Groetjes, Corinne

Q music

Zelden zo'n voorpret voor een repetitie gehad, iedere dag, uur en minuut nieuwe mailtjes doorspitten en daarna wachten op de verlossende woorden van onze regeltante Annette die persoonlijk even met DJ Wouter van QMusic belde!

Persoonlijk vond ik dat we een groot compliment kregen van DJ Wouter, ik citeer zo ongeveer ;-) "Wat me opviel is dat jullie met zoveel plezier spelen en allemaal lachen"!

Moet zeggen dat ik hetzelfde gevoel had maar vond het erg leuk om te horen dat we dat ook uitstralen. (troetelbeertjes straal!!)

Super om te merken dat iedereen zo enthousiast is en zijn best doet om van alles te regelen voor onze reis naar Bosnië.

Q-Music ijsblok, zou het lukken?

Vorige week donderdag zaten we met een paar LOOdSers na de repetitie na te kletsen bij Cafe De Kok. Ineens ontstond er een wild idee om iets met het Q-Music ijsblok te gaan doen wat in Tilburg geplaatst ging worden. Onze repetitie avonden zijn op donderdag, dus als we dan iets bij dat ijsblok kunnen doen, dan offeren we daar graag een repetitie avond voor op. Dat zou natuurlijk wel super gaaf zijn als we dan op de Heuvel aandacht kunnen vragen voor het Kidsfestival en dat we sponsors zoeken! Misschien komen we wel op de radio!

En dan begint het geregel en gedoe, want mogen we daar wel zomaar gaan staan? Hebben we daar een vergunning voor nodig? En zo ja, krijgen we die dan nog wel voor donderdag? De emailen vlogen me om de oren. Iedereen had allerlei ideeën en dat werd allemaal met elkaar gedeeld, via de LOOdS site, mail, telefoontjes, het was een kermis! Het enthousiasme sprong er vanaf!
Via via had een van de bandleden contacten bij de gemeente, dus die werd gebeld en ons plan werd voorgelegd. Gelukkig gaf de gemeente ons alle medewerking binnen de kaders waarin zij ons konden helpen op deze korte termijn. We mochten spelen op de Heuvel, maar alleen als Q-Music geen bezwaar zou hebben. Toen is contact gezocht met Q-Music en DJ Wouter van der Goes en zij waren hartstikke enthousiast toen wij ons verhaal vertelden over het Kidsfestival! We waren van harte welkom en misschien was het zelfs mogelijk om iets over het Kidsfestival op de radio te vertellen. Nou, dit is natuurlijk een droomresultaat! Nog een paar nachtjes slapen!

Donderdag 13 januari 20.30u staat LOOdS35 bij het Q-Music ijsblok in Tilburg op de Heuvel om aandacht te vragen voor het Kidsfestival in Sarajevo. We zijn op zoek naar sponsors dus iedereen die ons zou kunnen helpen is van harte welkom!

2011 is begonnen!

Alle feestdagen zijn voorbij en de eerste goeie voornemens zijn vast al weer verbroken: 2011 is echt begonnen!
2011, het jaar waar Braziliaanse percussieband LOOdS35 gaat afreizen naar Bosnië om te gaan spelen op het Kidsfestival in Sarajevo.

Hoe dat allemaal gaat lopen, en welke voorbereidingen er getroffen worden en hoe wij dit als groep beleven kun je allemaal op deze blog lezen.

2011 is begonnen, wij hebben er ontzettend veel zin in!